W okresie letnim często słyszy się o okrutnej praktyce „pozbywania” się zwierząt poprzez wywożenie ich poza miejsce zamieszkania i porzucanie. Nie sposób przejść obojętnie obok takiego zjawiska. Oczywistym jest, że istnieją sposoby (schronisko, ogłoszenia), aby oddać zwierzaka nie narażając go na wygłodzenie, czy śmierć. Zaznaczyć trzeba, że osoba porzucająca zwierzę w taki sposób postępuje nie tylko niemoralnie, to również może zostać skazana za przestępstwo znęcania się nad zwierzętami określone w art. 35 ust. 1 a ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząt.

Ochrona zwierząt przez prawo

Prawo wskazuje i przypomina, że zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt). Przepis ustanawiający się znęcanie się nad zwierzętami jako odrębny czyn zabroniony obowiązuje od 01.01.2012 r. Jednocześnie został wprowadzony korespondujący z tym przepisem – zakaz znęcania się nad zwierzętami (art. 6 ust 1a ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt).

 

Czym jest znęcanie się nad zwierzętami ?

Znęcania się nad zwierzętami obejmuje zachowania mające na celu zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień (art. 6 ust 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt). Są to m.in.: umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia (niestanowiące dozwolonego prawem zabiegu lub procedury); bicie zwierząt przedmiotami twardymi i ostrymi lub zaopatrzonymi w urządzenia obliczone na sprawianie specjalnego bólu, bicie po głowie, dolnej części brzucha, dolnych częściach kończyn, a także przeciążanie zwierząt pociągowych ładunkami w oczywisty sposób nieodpowiadającymi ich sile i kondycji lub stanowi dróg lub zmuszanie takich zwierząt do zbyt szybkiego biegu; transport zwierząt w sposób powodujący ich zbędne cierpienie i stres. Przejawem znęcania się jest również złośliwe straszenie lub drażnienie zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania.

Powyższe zachowania należą do najbardziej typowych form znęcania. Nie ma jednak ściśle określonego katalogu działań/zaniechań, które są kwalifikowane jako znęcanie. Zawsze należy mieć na względzie kontekst sytuacyjny. Jednak wszelka działalność mająca na celu wyrządzenie krzywdy zwierzęciu jest karalna. W tym również porzucanie pupila bez opieki i wywożenie go poza miejsce zamieszkania. Pupil jest bowiem wtedy pozbawiony opieki oraz narażony na głód, zranienia, a nawet śmierć.

Znęcanie nad zwierzętami może mieć postać jednorazowego zachowania, jak i może być związane z długotrwałą praktyką. Czas trwania znęcania, ilość podjętych zachowań mają na celu zadanie bólu lub cierpień ma wpływ na wymiar kary.

Przestępstwo znęcania się nad zwierzętami określone w art. 35 ust. 1 a ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt jest zagrożone karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2.

 

Podsumowanie

Porzucanie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje, może być kwalifikowane jako przejaw znęcania się nad zwierzęciem. Nawet jako akt jednorazowy stanowi przestępstwo, za które może zostać wymierzona kara pozbawienia wolności do lat 2.

Treść przepisów

art.  35 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt

1. Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 1a. Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem.